Odruchy oralne u noworodków i niemowląt

listopada 07, 2021

Odruchy oralne u noworodków i niemowląt

 


Doktor nauk o zdrowiu, neurologopeda - Mira Rządzka, specjalizująca się we wczesnych oddziaływaniach neurologopedycznych u noworodków i niemowląt z zaburzeniami orlalnymi, zwraca uwagę na konieczność prowadzenia oddziaływań z zakresu wczesnej interwencji u w/w grupy dzieciaczków, u których wystepują między innymi trudności w przyjmowaniu pokarmów drogą oralną. Zaburzenia pobierania pokarmów częstokroć towarzyszą innym, głębszym problemom rozwojowym, czasem jednak występują w sposób izolowany, nie będąc sprzężone  z uszkodzeniami, a stanowiąc jedynie wynik niewielkich nieprawidłowości anatomicznych, obniżenia realizacji oralnej bazy odruchowej czy nieprawidłowej pozycji do poboru pokarmu. 

U noworodków i niemowląt trzeba stymulować najbardziej pierwotną czynność prymarną, jakim jest odruch ssania. Zdrowe niemowlęta mają prawidłowy odruch ssania. Wykształca się on już w życiu płodowym. Jednak u części z nich np. u wcześniaków, odruch ten nie wykształcił się prawidłowo lub nie zaistniał w ogóle. Zadaniem neurologopedy jest zastosowanie odpowiednich masaży logopedycznych i innych ćwiczeń w obrębie sfery oralnej niemowlęcia. Przyspiesza to znacznie pojawienie się lub polepszenie słabego odruchu ssania, który jest niezbędny do pobierania pokarmu jakim jest mleko przez pierwszych kilka miesięcy życia dziecka.


Odruch ssania

Odruch ssania sprawdzany jest poprzez:

  1. włożenie małego palca do ust dziecka, położenie go na czubku języka i przesunięcie na środkową część języka; w odpowiedzi powinny pojawić się silne i rytmiczne ruchy ssące, z domknięciem warg i pełnym przyłożeniem mięśnia okrężnego
  2. dotyk na linii warg w osi symetrii twarzy.

U dziecka notuje się zazwyczaj 40–90 ruchów na minutę. Reakcja ta powinna trwać tak długo, jak długo trwa stymulacja.


Odruch ssania jest bardzo istotny w prawidłowym rozwoju dziecka, jednak nie jest to jedyny odruch, który należy sprawdzić u noworodków i niemowląt. Jest ich znacznie więcej, a każdy z nich jest równie ważny. Poniżej wymieniam najważniejsze z nich wraz z opisem tego, jak sprawdzić, czy reakcja dziecka na bodziec jest prawidłowa. Jeżeli zauważyłeś brak odpowiedniego odruchu o swojego dziecko, koniecznie nawiąż kontakt z neurologopedą.

Odruch kąsania

Zaliczany jest do odruchów obronnych. Odruch ten jest aktywny od urodzenia umożliwiając rozwój gryzienia i żucia. Może być silnie wyrażony u dzieci bardzo głodnych. Wzmożony, notowany jest często u wcześniaków. Wygórowanie i osłabienie odruchu utrudnia karmienie,  zarówno ssanie, jak i później karmienie łyżeczką, ogryzanie, gryzienie i żucie.

Wzmożenie odruchu zazwyczaj towarzyszy podwyższonemu napięciu mięśniowemu, natomiast brak tej reakcji – hipotonii. Zanika około 3-4 miesiąca życia dziecka i przechodzi w odruch żucia. Odruch kąsania jest odruchem pierwotnym, prymitywnym, poziom wygórowania świadczy o dysfunkcji Ośrodkowego Układu Nerwowego. Wygórowany jest u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym.

Jak sprawdzić czy niemowlę ma odruch kąsania?

Wywołanie odruchu kąsania może zachodzić przez umieszczenie przez badającego palca wskazującego pomiędzy dziąsłami dziecka. Badanie powinno być przeprowadzone po obu stronach jamy ustnej. Odpowiedzią na taki bodziec jest rytmiczne otwieranie i zamykanie żuchwy. Reakcja ta powinna trwać tak długo, jak długo trwa bodziec.
Bardzo ważnym wręcz niezbędnym odruchem by móc przestawić dziecko z pokarmów płynnych na stałe jest odruch żucia.

Odruch żucia

Odruch ten jest notowany od 4. miesiąca życia. Warto podkreślić, że odruch ten pojawia się w momencie zanikania odruchu kąsania. Jego wystąpienie jest zależne także od wykształconej przez dziecko umiejętności hamowania odruchu ssania.

Jak sprawdzić czy niemowlę ma odruch żucia?

Wywołanie odruchu jest dość proste. Wystarczy, że badający dotyka dziąseł dziecka w okolicy zębów trzonowych. Automatyczną reakcją na dotyk w tym miejscu powinien być odruch żucia.

Odruch wypychania

Jest to odruch skorelowany z odruchem ssania. Notowany jest od urodzenia do 4. miesiąca życia. Rozwija się przechodząc w świadome wypychanie. Warto wiedzieć, że zmożony może znacznie utrudniać karmienie.

Jak sprawdzić czy noworodek ma odruch wypychania?

Wywołanie odruchu może nastąpić przez podrażnienie czubka języka noworodka lub położenie na nim kawałka pokarmu stałego. Reakcją niemowlaka powinno być rytmiczne wysuwanie języka i ewentualne wypychanie pokarmu. Co istotne i warte odnotowania, odruch ten nigdy nie wygasa.

Odruch lizania

Występuje od urodzenia i nie wygasa. Odruch lizania jest nieprawidłowy u dzieci/osób: ze skróconym wędzidełkiem podjęzykowym. Nieprawidłowo wykształcony odruch lizania przyczynia się do problemów z pionizacją języka oraz oddychaniem przez buzię.

Odruch zwierania warg

Reakcje te notowane są już w życiu płodowym! Pojawiają się między 7 a 12 tygodniem życia płodowego. Wygasają po 4. miesiącu życia. Ich brak lub osłabienie utrudnia ssanie, ściąganie pokarmu, połykanie, artykulację głosek dwuwargowych p, pi, b, bi, m , mi.

Odruch szukania

Odruch fizjologiczny, zaliczany do odruchów prymitywnych, występuje u noworodków od chwili urodzenia do 3. miesiąca życia.

Jak sprawdzić noworodek ma odruch szukania?

Wywołanie odruchu polega na drażnieniu okolicy kąta ust. Prawidłową odpowiedzią jest otwarcie ust, wysunięcie języka i zwrot głowy w kierunku zadziałania bodźca. Ten typ reakcji występuje u noworodków donoszonych i utrzymuje się do 3. miesiąca życia.

Odruch moro

Inaczej zwany odruchem obejmowania. Odruch występujący w odpowiedzi na gwałtowną zmianę położenia ciała noworodka, nagły hałas, ostry dźwięk. Noworodek reaguje energicznym wyprostowaniem kończyn górnych i dolnych, wygięciem pleców w łuk i odchyleniem głowy do tyłu, po czym zaciska pięści, a odrzuconymi wcześniej na boki rękami wykonuje powolny ruch objęcia.


W sytuacjach, kiedy u noworodka czy niemowlęcia obserwuje się zaburzenia czy brak właściwych odruchowych reakcji oralnych, uniemożliwiające pobór pokarmu drogą doustną, należy rozważyć możliwość wprowadzenia postępowania terapeutycznego mającego na celu pobudzenie, aktywację, aktywowanie odruchu bądź niwelowanie patologicznych, niepożądanych zachowań oralnych. Działanie takie oparte jest na konsultacji/diagnozie neurologopedycznej. 

Rodzicu! Jeśli niepokoi Ciebie funkcjonowanie maluszka możesz nawiązać kontakt z neurologopedą celem oceny odruchów oralnych. 

Terapia ręki- co to takiego?

stycznia 24, 2021

Terapia ręki- co to takiego?

 



Terapia ręki to odpowiedź na potrzebę usprawniania motoryki małej czy najprościej możemy powiedzieć usprawniania precyzyjnych ruchów dłoni i palców, które mają za zadanie przygotowanie do pisania.


Do kogo skierowana jest terapia ręki?

Terapia ręki skierowana jest przede wszystkim do dzieci wykazujących:

  • zaburzenia napięcia w obrębie kończyny górnej ( wzmożone lub obniżone napięcie)
  • nieprawidłową postawę ciała
  • problemy z wykonywaniem codziennych trudności ( picie z kubka, zapinanie guzików)
  • problemy w zabawach manipulacyjnych ( układanie małych pzedmiotów, lepienie z plasteliny)
  • problemy grafomotoryczne ( pisanie, malowanie)
  • zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej
  • problemy z koordynacją ruchową
  • wspomagająco w opóźnionym rozwoju mowy


Terapia ręki ma na celu:


  • usprawnianie motoryki małej, czyli precyzyjnych ruchów dłoni i palców jak również dostarczania wrażeń dotykowych i poznania ręki dzięki nim różnych kształtów i struktur materiałów, 
  • są to ćwiczenia i zabawy mające na celu rozwinąć sprawność ruchową dłoni dziecka, umiejętność chwytu oraz koordynację pomiędzy dłońmi
  • a także naukę pisania

Rozpoczęcie terapii ręki powinno być poprzedzone diagnozą sprawności motorycznej.

Neurobiologia autyzmu

stycznia 18, 2021

Neurobiologia autyzmu

 



Autyzm dziecięcy to nie tylko specyficzny wzorzec ujawniający się w zachowaniu. To zaburzenie o objawach wieloukładowych nie tylko wiodących w patologii objawów psychicznych i behawioralnych, ale i neurologicznych, mających swoje źródło  w uszkodzeniach określonych struktur nerwowych, jak również licznych towarzyszących zaburzeń somatycznych.

            Wiemy ze współczesnych badań, że autyzm jest zaburzeniem wrodzonym. Skłonność do autyzmu jest dziedziczona poligenowo. Odziedziczenie po przodkach skłonności nie oznacza jednak bezwzględnej determinacji jego występowania, albowiem ujawnienie się autyzmu jest wypadkową działania zarówno czynników genetycznych, jak i pewnych niekorzystnych czynników środowiskowych. Owe czynniki środowiskowe, działają tylko u osób podatnych, z genetyczna poligenową predyspozycją, we wczesnych tygodniach życia prenatalnego, kiedy kształtują się struktury mózgowe, stają się czynnikami spustowymi, powodując ekspresję kliniczną tego zaburzenia.

Uszkadzającymi mózg czynnikami środowiskowymi mogą być zarówno oddziałujące w ciąży czynniki biologiczne w tym choroby zakaźne wirusowe lub bakteryjne jak i chemiczne.  Wydaje się zatem, że specyficzna, trudna do przewidzenia niekorzystna konfiguracja rozmaitych czynników leży u podstaw autyzmu i powoduje jego objawową manifestację. 

            Współcześni badacze sugerują, że objawy kliniczne autyzmu mogą wynikać nie tylko z obserwowanych nieprawidłowości anatomicznych określonych obszarów mózgu, ale także z uogólnionego braku integracji pracy mózgowia, będącego następstwem jego globalnego powiększenia. Większy mózg wymaga odpowiednio sprawniejszej komunikacji między dwiema oddzielnymi anatomicznie i funkcjonalnie półkulami w celu koordynowania ich czynności. Tymczasem w mózgach osób z autyzmem nie tylko nie obserwuje się proporcjonalnego powiększenia ciała modzelowatego, łączącego homologicznie obszary korowe, ale raczej jego zmniejszenie. Zmniejszona ilość włókien spoidłowych nie jest w stanie zapewnić prawidłowej, funkcjonalnej integracji międzypółkulowej. Według tej hipotezy, autystyczny mózg jest zatem generalnie słabo wewnętrznie zintegrowany wskutek zaburzonej łączności funkcjonalnej.

            Mimo wielu badań neurobiologicznych poświęconych tematyce autyzmu wciąż nie jest do końca wyjaśnione powiązanie patofizjologiczne między stwierdzanymi anomaliami morfologicznymi a objawami klinicznymi autyzmu. Ostatnie badania kładą nacisk na to, że  w autyzmie bardziej zaburzona jest dynamika przebiegu rozwoju strukturalnego mózgu niż jego efekt anatomiczny. Można się spodziewać, że heterogeniczność behawioralnych objawów spektrum zaburzeń autystycznych będzie determinowała heterogeniczność neuropatogenicznego wzoru zaburzeń  strukturalnych w autyzmie. 

            Wielu badaczy dopatruje się przyczyn autyzmu w jednej zlokalizowanej neurologicznie nieprawidłowości, pojedynczej sieci funkcjonalnej lub pojedynczej domenie poznawczo- behawioralnej. Muller sugeruje jednak, że autyzm jest zaburzeniem złożonym  i wielopłaszczyznowym, które trzeba rozpatrywać kompleksowo, równocześnie w różnych aspektach: genetycznym, neuroanatomicznym, neurofunkcjonalnym i behawioralnym.



Bibliografia: 

Winczurska B. „Autyzm na granicy zrozumienia” redakcja naukowa, Kraków 2009


Sprawozdanie Terapeuty Pedagogicznego

grudnia 28, 2020

Sprawozdanie Terapeuty Pedagogicznego



Niezależnie od tego w jakiego typu szkole pracujesz, nieuchronnie zbliża się termin zakończenia pierwszego półrocza, gdzie większość specjalistów będzie opracowywać sprawozdanie z pracy własnej w pierwszym półroczu. Przeprowadzenie takiej analizy większości specjalistom kojarzy się z przykrym obowiązkiem, dlatego też warto widzieć  w niej coś więcej niż tylko zadanie zlecone przez dyrekcję.


Jak zabrać się do pracy?

Na co zwrócić szczególną uwagę? Których przepisów prawa oświatowego nie można pominąć – Podpowiadam Wam w opracowaniu, które znajdziecie tutaj




Copyright © Mowa od Nowa , Blogger